Katechezy liturgiczne numer 47 i 48

12
Sty

Katecheza liturgiczna nr 47 (niedziela, 11 stycznia 2015): Łamanie chleba

 

Gest łamania chleba przez Jezusa podczas Ostatniej Wieczerzy opisali ewangeliści i św. Paweł (por. Mt 26, 26; Mk 14, 22; Łk 22, 19; 1 Kor 11, 24). Po nim uczniowie w Emaus poznali Pana (por. Łk 24, 30-31). Już od czasów apostolskich pierwsi chrześcijanie „łamali chleb po domach” (Dz 2, 46; 20, 11) i gromadzili się w niedzielę na Eucharystię nazywaną Łamaniem Chleba (por. Dz 20, 7). Ten gest, obecny w każdej Mszy Świętej, podczas śpiewu bądź recytacji: „Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata”, posiada nie tylko znaczenie praktyczne, ale przede wszystkim duchowe. W komunii świętej jednoczymy się z Chrystusem, który stał się dla nas Chlebem życia. W domu chleb jednoczy przy stole nasze rodziny, zaproszonych gości i przyjaciół. W łamaniu chleba, uczestnicząc realnie w Ciele Chrystusa, stajemy się jednością z Nim i między naszymi braćmi i siostrami: „Ponieważ jeden jest chleb, przeto my, liczni, tworzymy jedno Ciało. Wszyscy bowiem bierzemy z tego samego chleba”. Przełamany Chleb Eucharystyczny to Ciało Chrystusa, które przyjmujemy podczas komunii świętej i w komunii, czyli jedności z Bogiem i drugim człowiekiem.

Co oznacza ten gest liturgiczny dziś? Skoro owocem Eucharystii jest braterska miłość i jedność w Ciele Chrystusa, to pogłębiająca się przepaść w dzisiejszym społeczeństwie, szczególnie między ludźmi zamożnymi a milionami ubogich, którzy nie z własnej winy cierpią głód i nędzę, jest wielkim skandalem (por. 1 Kor 11, 17-22). My chrześcijanie, zjednoczeni w Mistycznym Ciele Chrystusa i spożywający łamany Chleb przy ołtarzu Pańskim, musimy być gotowi do budowania lepszego i sprawiedliwszego dla wszystkich świata. Lepszy i bardziej sprawiedliwy świat to świat wartości wypływających z Ewangelii. Jeśli my chrześcijanie pragniemy żyć w świecie sprawiedliwym, w którym panuje miłość braterska, to musimy być przygotowani na to, by być chlebem łamanym i by dzielić się chlebem z innymi, by – jak mawiał Święty Brat Albert Chmielowski – „być dobrym jak chleb”. Jeśli my chrześcijanie wyznajemy, że uczestniczymy w łamaniu chleba, oznacza to, iż godzimy się na przełamywanie naszego komfortu, egoizmu i bezpieczeństwa, by stawać się ludźmi wprowadzającymi sprawiedliwość i solidarność. Prostota chleba, jego delikatność i smak winny stać się dla nas motywem refleksji nad naszym codziennym życiem.

Katecheza liturgiczna nr 48 (niedziela, 18 stycznia 2015): Zmieszanie postaci

Commixtio, czyli zmieszanie Świętych Postaci – Ciała i Krwi Pańskiej – dokonuje się podczas Eucharystii tuż po łamaniu chleba. Dokonuje się ono przez umieszczenie cząsteczki Hostii w kielichu z winem konsekrowanym. Kapłan wypełniając ten gest wypowiada po cichu słowa: „Ciało i Krew naszego Pana, Jezusa Chrystusa, które łączymy i będziemy przyj­mować, niech nam pomogą osiągnąć życie wieczne”.

Obrzęd ten pochodzi prawdopodobnie z liturgii syryjskiej, choć duży wpływ wywarła na niego liturgia papieska już w VII wieku. Biskup Rzymu po spożyciu partykuły Hostii kolejną cząsteczką znaczył kielich trzy razy i umieszczał ją w konsekrowanym winie wypowiadając przy tym odpowiednią modlitwę. W taki sposób następowało przygotowanie postaci wina do Komunii wiernych. Wśród wielu interpretacji tego znaku na jedną warto zwrócić uwagę, mianowicie na ryt zwany „fermentum”. Fermentum – tak nazywano cząsteczkę konsekrowanego chleba, którą papież wysyłał prezbiterom sprawującym Eucharystię w innych kościołach Wiecznego Miasta. Prezbiterzy włączali tę partykułę podczas „swojej” celebracji eucharystycznej do konsekrowanego wina w kielichu. Obrzęd ten symbolizo­wał jedność Ofiary Chrystusowej, oraz jedność biskupa Rzymu ze swoim prezbiterium. O tej jedności wspomina już w 416 roku papież Innocenty I w liście do Decencjusza, biskupa z Gubbio: „Msze święte sprawowane w różnych miejscach uobecniają tę samą Ofiarę eucharystuczną” (por. Innocenty I, List 25 do Decencjusza z Gubbio).
Znaczenie obrzędu zmieszania Postaci Świętych można dziś rozumieć odwołując się do interpretacji średniowiecznej, która łączyła ten gest z obrzędem łamania chleba. Łamanie chleba symbolizuje między innymi oddzielenie duszy od ciała i w ten sposób wskazuje na śmierć Jezusa. Natomiast połączenie konsekrowanych postaci chleba i wina wskazuje na Jego zmartwychwstanie. Dzięki temu wierni przyjmujący komunię świętą łączą się z Chrystusem zmartwychwstałym, czyli żyjącym. W Piśmie Świętym ciało i krew oznaczają życie (1 Kor 15,50; Mt 16,17), dlatego też ich rozdzielenie oznacza śmierć. Wszystkim nam wierzącym obrzęd zmieszania Świętych Postaci powinien przypominać nasze przyszłe zmartwychwstanie.

Roraty w  dni powszednie adwentu o godz. 6:45. Nie ma Mszy św. o g.8:00
Dzieci klas III wraz z rodzicami-msza św. za tydzień 8.12 o godz. 16:00  / katecheza odbędzie się 12.12 ( czwartek) o godz. 18:45
Rodziny Kościoła Domowego podejmują  akcję  pomocy najuboższym pt. Podziel się miłością“ . Zbieramy datki i paczki do 14 grudnia
Pielrzymów do Gruzji i Armenii zapraszam jutro ( poniedziałek )  9.12 na godz. 19:00. Zapisy z paszportem i wpłata 1000 złotych.