Katechezy liturgiczne numer 47 i 48

12
Sty

Katecheza liturgiczna nr 47 (niedziela, 11 stycznia 2015): Łamanie chleba

 

Gest łamania chleba przez Jezusa podczas Ostatniej Wieczerzy opisali ewangeliści i św. Paweł (por. Mt 26, 26; Mk 14, 22; Łk 22, 19; 1 Kor 11, 24). Po nim uczniowie w Emaus poznali Pana (por. Łk 24, 30-31). Już od czasów apostolskich pierwsi chrześcijanie „łamali chleb po domach” (Dz 2, 46; 20, 11) i gromadzili się w niedzielę na Eucharystię nazywaną Łamaniem Chleba (por. Dz 20, 7). Ten gest, obecny w każdej Mszy Świętej, podczas śpiewu bądź recytacji: „Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata”, posiada nie tylko znaczenie praktyczne, ale przede wszystkim duchowe. W komunii świętej jednoczymy się z Chrystusem, który stał się dla nas Chlebem życia. W domu chleb jednoczy przy stole nasze rodziny, zaproszonych gości i przyjaciół. W łamaniu chleba, uczestnicząc realnie w Ciele Chrystusa, stajemy się jednością z Nim i między naszymi braćmi i siostrami: „Ponieważ jeden jest chleb, przeto my, liczni, tworzymy jedno Ciało. Wszyscy bowiem bierzemy z tego samego chleba”. Przełamany Chleb Eucharystyczny to Ciało Chrystusa, które przyjmujemy podczas komunii świętej i w komunii, czyli jedności z Bogiem i drugim człowiekiem.

Co oznacza ten gest liturgiczny dziś? Skoro owocem Eucharystii jest braterska miłość i jedność w Ciele Chrystusa, to pogłębiająca się przepaść w dzisiejszym społeczeństwie, szczególnie między ludźmi zamożnymi a milionami ubogich, którzy nie z własnej winy cierpią głód i nędzę, jest wielkim skandalem (por. 1 Kor 11, 17-22). My chrześcijanie, zjednoczeni w Mistycznym Ciele Chrystusa i spożywający łamany Chleb przy ołtarzu Pańskim, musimy być gotowi do budowania lepszego i sprawiedliwszego dla wszystkich świata. Lepszy i bardziej sprawiedliwy świat to świat wartości wypływających z Ewangelii. Jeśli my chrześcijanie pragniemy żyć w świecie sprawiedliwym, w którym panuje miłość braterska, to musimy być przygotowani na to, by być chlebem łamanym i by dzielić się chlebem z innymi, by – jak mawiał Święty Brat Albert Chmielowski – „być dobrym jak chleb”. Jeśli my chrześcijanie wyznajemy, że uczestniczymy w łamaniu chleba, oznacza to, iż godzimy się na przełamywanie naszego komfortu, egoizmu i bezpieczeństwa, by stawać się ludźmi wprowadzającymi sprawiedliwość i solidarność. Prostota chleba, jego delikatność i smak winny stać się dla nas motywem refleksji nad naszym codziennym życiem.

Katecheza liturgiczna nr 48 (niedziela, 18 stycznia 2015): Zmieszanie postaci

Commixtio, czyli zmieszanie Świętych Postaci – Ciała i Krwi Pańskiej – dokonuje się podczas Eucharystii tuż po łamaniu chleba. Dokonuje się ono przez umieszczenie cząsteczki Hostii w kielichu z winem konsekrowanym. Kapłan wypełniając ten gest wypowiada po cichu słowa: „Ciało i Krew naszego Pana, Jezusa Chrystusa, które łączymy i będziemy przyj­mować, niech nam pomogą osiągnąć życie wieczne”.

Obrzęd ten pochodzi prawdopodobnie z liturgii syryjskiej, choć duży wpływ wywarła na niego liturgia papieska już w VII wieku. Biskup Rzymu po spożyciu partykuły Hostii kolejną cząsteczką znaczył kielich trzy razy i umieszczał ją w konsekrowanym winie wypowiadając przy tym odpowiednią modlitwę. W taki sposób następowało przygotowanie postaci wina do Komunii wiernych. Wśród wielu interpretacji tego znaku na jedną warto zwrócić uwagę, mianowicie na ryt zwany „fermentum”. Fermentum – tak nazywano cząsteczkę konsekrowanego chleba, którą papież wysyłał prezbiterom sprawującym Eucharystię w innych kościołach Wiecznego Miasta. Prezbiterzy włączali tę partykułę podczas „swojej” celebracji eucharystycznej do konsekrowanego wina w kielichu. Obrzęd ten symbolizo­wał jedność Ofiary Chrystusowej, oraz jedność biskupa Rzymu ze swoim prezbiterium. O tej jedności wspomina już w 416 roku papież Innocenty I w liście do Decencjusza, biskupa z Gubbio: „Msze święte sprawowane w różnych miejscach uobecniają tę samą Ofiarę eucharystuczną” (por. Innocenty I, List 25 do Decencjusza z Gubbio).
Znaczenie obrzędu zmieszania Postaci Świętych można dziś rozumieć odwołując się do interpretacji średniowiecznej, która łączyła ten gest z obrzędem łamania chleba. Łamanie chleba symbolizuje między innymi oddzielenie duszy od ciała i w ten sposób wskazuje na śmierć Jezusa. Natomiast połączenie konsekrowanych postaci chleba i wina wskazuje na Jego zmartwychwstanie. Dzięki temu wierni przyjmujący komunię świętą łączą się z Chrystusem zmartwychwstałym, czyli żyjącym. W Piśmie Świętym ciało i krew oznaczają życie (1 Kor 15,50; Mt 16,17), dlatego też ich rozdzielenie oznacza śmierć. Wszystkim nam wierzącym obrzęd zmieszania Świętych Postaci powinien przypominać nasze przyszłe zmartwychwstanie.

Dla osób które chcą przekazać ofiarę pieniężną na parafię można to zrobić za pośrednictwem przelewu.
Konto parafialne Parafii Najświętszej Eucharystii w Łodzi: PKO BP SA  nr rachunku; 27 1020 3408 0000 4002 0157 3138