Św. Antoni Peczerski, pierwotnie Antypas, pochodził z Lubecza nad Dnieprem. Jako młody człowiek poznał życie monastyczne na górze Athos, gdzie złożył śluby zakonne i przyjął imię Antoni. Po powrocie na Ruś zamieszkał w pieczarze w pobliżu Kijowa, prowadząc życie pustelnicze.
Wokół Antoniego zaczęli gromadzić się uczniowie. Z tej wspólnoty wyrósł klasztor kijowsko-peczerski, który stał się jednym z najważniejszych ośrodków monastycznych Rusi. Gdy wspólnota została zorganizowana, Antoni przekazał kierowanie nią igumenowi i ponownie wybrał życie w odosobnieniu. Zmarł w 1073 r. i jest czczony jako jeden z ojców monastycyzmu na Rusi.
Znaczenie: jego życie jest świadectwem wschodniej tradycji monastycznej opartej na modlitwie, ascezie i życiu wspólnotowym.