Św. Wawrzyniec był jednym z siedmiu diakonów Kościoła rzymskiego w III wieku i bliskim współpracownikiem papieża Sykstusa II. Do zadań diakonów należała między innymi troska o dobra wspólnoty oraz pomoc ubogim. W 258 r. cesarz Walerian wydał edykt wymierzony szczególnie w duchownych chrześcijańskich.

6 sierpnia 258 r. papież Sykstus II został zabity wraz z kilkoma diakonami. Wawrzyniec poniósł męczeństwo kilka dni później, 10 sierpnia. Szczegóły jego śmierci zostały z czasem rozbudowane przez tradycję i nie wszystkie można potwierdzić historycznie, dlatego najpewniejszym faktem pozostaje jego męczeństwo w Rzymie podczas prześladowania Waleriana. Kult św. Wawrzyńca należy do najstarszych i najbardziej rozpowszechnionych w Kościele Zachodnim.