Św. Klara (1193/1194–1253) urodziła się w Asyżu w zamożnej rodzinie. Jako młoda kobieta zetknęła się z nauczaniem św. Franciszka z Asyżu i pod jego wpływem postanowiła poświęcić życie Bogu w ubóstwie. Opuściła rodzinny dom i rozpoczęła życie zakonne, do którego wkrótce dołączyły inne kobiety.

Wspólnota zamieszkała przy kościele św. Damiana pod Asyżem. Klara przez wiele lat była jej przełożoną i zabiegała o zachowanie franciszkańskiego ideału radykalnego ubóstwa. Z czasem wspólnota ta stała się Zakonem Ubogich Pań, nazywanym później klaryskami. Klara zmarła 11 sierpnia 1253 r. w San Damiano, a już w 1255 r. została kanonizowana przez papieża Aleksandra IV.