Święci Poncjan i Hipolit żyli w pierwszej połowie III wieku w Rzymie. Poncjan został biskupem Rzymu, czyli papieżem, w 230 r. Hipolit był rzymskim prezbiterem i wybitnym pisarzem chrześcijańskim, lecz przez pewien czas pozostawał w konflikcie z kolejnymi papieżami i stanął na czele odrębnej wspólnoty.
W 235 r., podczas prześladowania za cesarza Maksymina Traka, zarówno Poncjan, jak i Hipolit zostali zesłani do ciężkich prac na Sardynię. Poncjan zrzekł się urzędu, aby Kościół w Rzymie mógł wybrać jego następcę. Tradycja przekazuje, że przed śmiercią obaj pojednali się z Kościołem. Zmarli wskutek prześladowań i są wspólnie czczeni jako męczennicy. Ich relikwie sprowadzono później do Rzymu.
Znaczenie: ich wspólne wspomnienie jest szczególnym znakiem pojednania: wcześniejszy spór zakończył się jednością w obliczu prześladowania i męczeństwa.
