Św. Jacek Odrowąż (ok. 1183/1200–1257) pochodził ze śląskiego rodu Odrowążów i był związany z kapitułą krakowską. Podczas pobytu we Włoszech zetknął się ze św. Dominikiem Guzmanem i wstąpił do nowo powstałego Zakonu Kaznodziejskiego. Należał do pierwszego pokolenia dominikanów działających na ziemiach polskich.

Po powrocie do Krakowa współtworzył pierwszy polski klasztor dominikański przy kościele Świętej Trójcy. Prowadził intensywną działalność kaznodziejską i misyjną, a dominikanie podjęli w tym czasie pracę m.in. na Pomorzu, Rusi i w innych krajach Europy Środkowo-Wschodniej. Jacek zmarł w Krakowie 15 sierpnia 1257 r. Został kanonizowany przez papieża Klemensa VIII w 1594 r. Jego grób znajduje się w kościele dominikanów w Krakowie.