Bł. Sancja Szymkowiak (1910–1942), na chrzcie Janina, urodziła się w Możdżanowie w Wielkopolsce. Kształciła się w Poznaniu, studiowała filologię romańską i interesowała się życiem zakonnym. W 1936 r. wstąpiła do Zgromadzenia Córek Matki Bożej Bolesnej, czyli sióstr serafitek, gdzie przyjęła imię Sancja.

Podczas II wojny światowej pozostała w klasztorze w Poznaniu. Posługiwała chorym i rannym, a dzięki znajomości języków pomagała również jeńcom wojennym, pełniąc rolę tłumaczki. Jej zdrowie stopniowo się pogarszało; zmarła na gruźlicę 29 sierpnia 1942 r., mając 32 lata. Została beatyfikowana przez św. Jana Pawła II 18 sierpnia 2002 r. podczas jego wizyty w Krakowie.