Św. Bernard z Clairvaux (1090–1153) pochodził z Burgundii. Około 1112 r. wstąpił do klasztoru cystersów w Cîteaux, pociągając za sobą grupę krewnych i przyjaciół. Kilka lat później został wysłany do założenia nowego opactwa w Clairvaux i przez większą część życia pozostawał jego opatem.
Bernard odegrał ogromną rolę w odnowie życia monastycznego oraz w sprawach Kościoła XII wieku. Był cenionym kaznodzieją, teologiem i autorem licznych listów, traktatów i kazań, między innymi komentarzy do Pieśni nad pieśniami i pism o miłości Boga. Angażował się również w rozwiązywanie sporów kościelnych swojej epoki. Zmarł 20 sierpnia 1153 r., został kanonizowany w 1174 r., a w 1830 r. ogłoszony doktorem Kościoła.
W ikonografii: przedstawiany w habicie cysterskim; częste atrybuty to księga, krucyfiks, krzyż opacki i pióro pisarskie.