Św. Róża z Limy (1586–1617), na chrzcie Izabela Flores, urodziła się i całe życie spędziła w Limie w Peru. Przydomek „Róża” otrzymała już w dzieciństwie. Od młodych lat prowadziła intensywne życie modlitwy i zdecydowała się pozostać niezamężna, mimo że rodzina planowała dla niej małżeństwo.
W wieku około dwudziestu lat została tercjarką dominikańską i pozostając osobą świecką, żyła według duchowości dominikańskiej. Podejmowała surowe praktyki ascetyczne, ale równocześnie pomagała ubogim i chorym. Zmarła 24 sierpnia 1617 r., mając 31 lat. Została kanonizowana przez papieża Klemensa X w 1671 r. i była pierwszą osobą pochodzącą z obu Ameryk ogłoszoną świętą przez Kościół katolicki.
Patronat: Ameryki Łacińskiej, Peru i Filipin; tradycyjnie także ogrodników i kwiaciarzy.
W ikonografii: przedstawiana jako młoda dominikanka; jej atrybutami bywają róże, wieniec z róż, korona cierniowa, krzyż oraz Dziecię Jezus.