Św. Oswald żył w VII wieku i był królem Northumbrii, jednego z anglosaskich królestw na terenie dzisiejszej północnej Anglii. Po śmierci ojca przez pewien czas przebywał na wygnaniu. Około 634 r. odzyskał władzę i rozpoczął proces umacniania swojego królestwa.
Oswald wspierał rozwój chrześcijaństwa w Northumbrii. Sprowadził z klasztoru na wyspie Iona mnicha Aidana, który został biskupem i założył ważny ośrodek misyjny na Lindisfarne. Król wspomagał działalność misjonarzy i budowę wspólnot kościelnych. Poległ w 642 r. w bitwie pod Maserfield. Jego kult rozwinął się bardzo szybko, a tradycja Kościoła czci go jako króla i męczennika.
Patronat: angielskiej rodziny królewskiej, krzyżowców i żniwiarzy.
W ikonografii: przedstawiany jako król w płaszczu; spotyka się m.in. palmę męczeństwa, kłosy zboża i kruka.