Św. Dominik Guzman (ok. 1170–1221) urodził się w Kastylii na terenie dzisiejszej Hiszpanii. Został kapłanem i przez pewien czas należał do wspólnoty kanoników regularnych w Osmie. Podczas podróży po południowej Francji zetknął się z silnymi ruchami religijnymi pozostającymi poza nauczaniem Kościoła i podjął działalność kaznodziejską.

Z czasem wokół Dominika zgromadziła się wspólnota kaznodziejów, która dała początek Zakonowi Kaznodziejskiemu, czyli dominikanom. Zakon został zatwierdzony przez papieża Honoriusza III w 1216 r. Jego szczególnym zadaniem stało się głoszenie Ewangelii, studium teologii i formacja kaznodziejów. Dominik zmarł w Bolonii w 1221 r. i został kanonizowany w 1234 r.